099 | หมื่นรู้ ไม่สู้ ปล่อยวาง
098 | สวยงาม สับสน คิดถึง โหยหา บ้าๆบอๆ แล้วยกไหล่แบมือ
ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเขียนอะไรนะแต่อยากเขียนเยอะๆจะไม่ใช้คำยากๆด้วยไม่เปรียบไม่สร้างอะไรทั้งนั้น พูดยากเริ่มยากแต่หวังว่าอีก3ปีกูมาอ่านเรื่องของกูแล้วกูจะรักกูในวันนี้ ฮ่าๆตอนนี้กูยังอยู่อังกิดอยู่
อีกแค่ 8 วันกูจะได้กลับบ้านแล้ว คิดถึงคิดถึงบ้านจริงๆมากๆคิดถึงเพื่อนคิดถึงอากาศร้อนๆแต่หอมๆเย็นๆ คิดถึงหมา คิดถึงแม่ อยากกินแก้วด้วยแค่8วัน แต่เหมือนกับจะทนไม่ไหว อยู่ที่นี่ได้เจออะไรเยอะได้
ลำบากได้เห็นโลกกว้างได้เที่ยวเยอะเจอไรที่ไม่เคยเจอ แต่คำถามมันฟุ้งมาก กูเดินมาถึงอีกแล้วถึงอีกจุดอีกแล้วจุดที่มันต้องเปลี่ยน (กลังฟังเพลงไปด้วยเปิดวนเพลงรักโลกาภิวัฒน์ เพราะจังน่ารักมากด้วย)
ตอนม3 ก็ต้องเปลี่ยน เปลี่ยนไปขึ้นม4 แต่ก็ไม่ต่างมาก แค่ไปเจอเด็กเรียนเต็มห้อง เด็กเรียนที่่โง่ ฮ่าๆ จบม6ก็ยังสนุกอยู่ ไปเจอกับชีวิตแบบใหม่ แบบอิสระสุดๆ สนุกสุดๆแต่ไม่เหี้ยสุดๆ จบมหาลัยก็มานี่
ซึ่งก็คิดว่ามันก็สนุกอยู่ แต่จริงๆไม่สนุกเท่าไหร่ เฮ้อ ขอย้อนไปฟังม3 ถึงมหาลัยใหม่ได้มั้ย วนไปเรื่อยๆ เพราะมันเพราะยั่งกะรักโลกาภิวัฒน์ ที่นี่อาทิดที่แล้วพวกพี่ๆถาปัดพาไปเลี้ยง ก็มี พี่ตั้ม พี่ต้ำ รุ่น10 พี่ก้อย
พี่บ๊อบ พี่เก่ง รุ่น 11 แล้วก็มีพี่จุ๊ รุ่น 12 อีกคนนึง แล้วก็กู กะ เอม พี่ๆเรียกว่า เลี้ยงลาคนขี้แพ้ กูแพ้ที่ทำลอนดอนไม่สำเร็จ กูก็ไม่รู้ว่ามันต้องยั่งไงถึงสำเร็จ เรียนจบโทมั้ง ล้างจานอีกปี จบโทแล้วก็หางานทำที่นี่
ได้เงินเดือนซัก 8หมื่นบาทได้มั่ง แล้วก็ไปเที่ยวทั่วยุโรป ทำงานๆๆๆ เก็บเงินๆๆๆ เฮ้อ ชีวิตมันน่าเบื่อจังวะ กลัวจัง กลัวชีวิตแบบนี้จัง อยากวาดรูปไปสูบบุหรี่ไป จิบเบียร์เย็นๆ มองไปนอกหน้าต่างเจอทะเล
หันหลังมางานตัวเองเต็มห้องแล้วก็มีเพื่อนๆมาหาพอดี ก็เลยไปนั่งกินเบียกันใต้ต้นมะพร้าว แล้วก็เมามากจนพูดเรื่องดวงดาว ความรัก แล้วก็ มารี อังตัวเนต กับเพื่อนที่ช่างมีข้อมูลและรักเสียงลมเสียงนก ได้เปิด
ได้เจอความคิดใหม่ๆ จากคนเก่าๆ เพราะกูเป็นหอยไรไม่รู้ ถึงตอนนี้คง20ปีแล้วมั้ง ทำไมขี้อายไม่หายซักที วิธีเขียนอะไรแบบนี้คือต้องไม่ย้อนกลับไปอ่านไม่ตรวจสอบ ไม่สนใจกฎเกณอะไรทั้งนั้น ฮ่าๆสนุกจัง
มีอะไรแบบนี้ก็ดีนะบ่นเขียนจด แล้วก็มีคนซัก8-9คนมาอ่าน แต่ไอแบบไฮ5 ไรงั้นก็ดูจะวัยรุ่นไปหน่อย เปิดดูตลกดี ผู้หญิงทุกคนต้องเอาหน้าไปใกล้ๆกล้องแล้วก็ทำตาโตๆแก้มป่องๆปากจุ๋ ก็น่ารักดี้ ฮ่าๆ
097 | แด่เธอ...ผู้เป็นทุกอย่าง..
สาวที่ชอบอยู่ในโลกของความฝัน มากกว่าโลกของความเป็นจริง เธออ่อนแอ
และอ่อนไหวในเรื่องของ "ความรัก" เธออาจร้องไห้ เพราะเพื่อนเธอเลิกกันแฟน
และเธอจะดีใจเนื้อเต้น หากเพื่อนเธอมีแฟนใหม่ ทั้งหล่อทั้งรวย
ทั้งๆที่มันไม่เกี่ยวกับเธอเลย คุณอาจงง ถ้าเห็นเธออยู่ๆกลายเป็นคนเขินง่าย
หรือขี้อาย ตอนเธอมีความรัก ถ้าเป็นแบบนี้สงสัยจะเป็นสาวราศีมีนแหง๋ๆ
เธอเป็นคนรักสัตว์ตัวเล็กๆ และสามารถฝึกสัตว์ได้ดีทีเดียว
เธอเป็นคนมีสัมผัสที่ 6 และมักเดาเรื่องที่จะเกิดขึ้นได้อย่างเหลือเชื่อ
เกิดมาเป็นอย่างนี้เองแหละ แม้เธอจะมีสัมผัสพิเศษนี้ เธอไม่สามารถหยั่งรู้
ว่าจะเลือกคู่อย่างไรได้ หรือเลือกคนไหนดี เธอบอกไม่ได้ว่าหนุ่มที่เธอเจอ
096 | บัวเบญเพส
ในที่สุดก็มีวันนี้จนได้
ข้าพเจ้าไม่อาจจะหาถ้อยคำใดมาปลอบประโลมให้จิตใจของท่านหายจากเศร้าหมองได้
ข้าพเจ้าจะเดินเคียงข้างและนำทางท่านไป จนกว่าความเศร้าหมอง ผิดหวัง จางลง
กิจกรรมเหล่านี้ เป็นสิ่งแปลกใหม่สำหรับบัวใต้ตม
พวกเราทำเรื่องแปลกๆมากันเยอะมากแล้ว โดยมากจะเป็นเรื่องเทาๆ ดำๆ
ข้าพเจ้าคิดว่า เราน่าจะลองมาร่วมกันทำกิจกรรมดีๆ เพื่อโลกและเพื่อตัวท่านเอง
- เที่ยววัด สวยงาม - สถานที่น่าจะเป็น วัดระฆัง วัดเบญ วัดสุทัศน์
- ปลูกป่า - อันนี้ไม่รู้ว่าจะต้องไปทำยังไงที่ไหน ใครรู้ช่วยอธิบายด้วยนะฮะ
- วัดพระบาทน้ำพุ - อยากไปเห็นพิพิธภัณฑ์ และพาคุณบัวเย็นไปพบผู้ป่วยโรคเอดส์ ....
095 | นิทานญี่ปุ่น เรื่องดารุมะกับแมวกวัก
กาลครั้งหนึ่ง
มีตุ๊กตาตัวนึง ชื่อว่า"ดารุมะ" ดารุมะเป็นตุ๊กตาล้มลุกที่ไม่มีความน่าสนอะไรเลย
ไม่มีแม้แต่ความฝัน ไม่มีแม้แต่จุดหมาย ไม่เข้าใจแม้กระทั่งตัวเองยืนอยู่เพื่ออะไร
เป็นเพียงตุ๊กตาตัวนึงที่สับสนในตัวเอง รู้เพียงแค่ว่าตัวเองต้องลุกขึ้นยืนเพื่ออะไรซักอย่าง
อยู่มาวันหนึ่ง ดารุมะก็ได้พบกับหญิงสาวคนนึง เธอชื่อว่า "แมวกวัก" แมวกวักน่ารักมาก
แมวกวักมีอัธยาศัยดี แมวกวักคุยเก่ง นิสัยแมวกวักก็น่ารัก จึงเป็นที่ดึงดูดของใครหลายคน
ทำให้แมวกวักมีเพื่อนมากมาย คนที่เข้ามาคุยกับแมวกวักมีมากมายหลายประเภท
บ้างก็ดี บ้างก็ไม่ดี แต่ที่ทุกคนเหมือนกันนั้นคือ การที่ได้รู้จักและพูดคุยกับแมวกวักต่างมีความสุขเหมือนกัน




